| 
dawn
چشمام سنگین می شن کتاب رو کنار می ذارم
یک قسمت از یه سریال همینجوری رو تا نصفه بیشتر نمی تونم ببینم
می خوام کافکا در کرانه رو دوباره ادامه بدم ولی ضرباهنگ متنش تپش
قلبم رو بیشتر می کنه
چراغو خاموش می کنم اولش همه جا تاریکه جز سمت پنجره که نور محوی
طرح های رو پرده رو میندازه کف اتاق
گوشه و کنار بالش دنبال یه تیکه خنکی می گردم چشمم که با تاریکی
عادت می کنه سعی می کنم اشیا درهم و برهم اتاقم رو تشخیص بدم
برداشتی از زمان ندارم یخ های تو لیوان بغل تختم گاهی صدا می دن
مثل شکسته شدن یه چیز قدیمی هنوز تموم یخها آب نشدن
بچه تر که بودم گاهی رویا پردازی می کردم که اگه چشمم رو باز کنم
می بینم که تختم مثل یه قایق وسط یه دریای ساکنه و این باعث می شد
سردم بشه و بپیچم تو خودم و خوابم ببره
نمی دونم که تا الان تونستم بخوابم یا نه فقط هر وقت بهش فکر می
کنم می فهمم که بیدارم رویاهای قدیمی دیگه جواب نمی دن
یه جرعه آب می خورم دیگه گرم شده و مزه تلخ یخ آب شده رو می ده لیوان
رو تا ته سر می کشم
صدای کشیده شدن جاروی
مامور شهرداری همراه ناله یه کلاغ دوردست خبر از پایان می ده
آسمون یه رنگ سرمه ای پیدا می کنه دوست داشتم برم تو یه جاده که
به سمت شرق می ره
هوا دیگه روشن شده یه جور احساس سبکی می کنم یه جورعدم هوشیاری
یه تیکه آفتاب زرد تو اتاق خستگی ناشی از بی خوابی گیجی خوشایند
هیچ گفتگوی درونی ای نمی تونه برم گردونه
مثل همیشه لحظه ای که خوابم می بره رو
....
صبح شنبه ای از اواسط تیر 89
|
_________________________________________________________________________ ____________________رهگذر چه عکس خوبی ازنوشته که چیزی نفهمیدیم ! ................................................................
____________________رهگذر چه عکس خوبی ................................................................
alifradn@yahoo.com____________________علی راد خدابار جان یه کاری بکن که وقتی روی عکسهات کلیک می کنیم یه نسخه بزرگ ترش رو نشون یده... لطفا این کار رو حتما بکن... ................................................................
http://www.lisham.com_____________sh@lisham.com____________________لیشام جاده ای رو به شرق...
عجب...
................................................................
|